| Σκυλάκια που έφυγαν απο κοντά μας R.I.P. DOGS |
| STEVE R.I.P. 31-03-2011 ‘’Στηβάκο μας, σε βρήκαμε σακατεμένο. Το χειρουργείο σου δεν πήγε καλά. Θα έμενες παράλυτος για πάντα. Μια ευγενική προσφορά για ρόδες και η ακόρεστη δίψα σου για ζωή μας έκαναν ν’ αποφασίσουμε την τρέλα και να θελήσουμε να το παλέψουμε. Στην αρχή όλα έμοιαζαν αισιόδοξα. Τρεχοβόλαγες με τις ρόδες σου και έμοιαζες δυνατός και χαρούμενος. Κάποια καλά σημάδια, το κούνημα της ουράς σου και μια ανεπαίσθητη κίνηση στα πίσω πόδια μας έκαναν να ελπίσουμε στο θαύμα. Ξεκινήσαμε μάλιστα φυσιοθεραπεία σε πισίνα και οι φίλοι σου έστειλαν χρήματα για να καλυφθούν τα πρώτα έξοδα. Και ξαφνικά όλα άρχισαν να γυρίζουν ανάποδα. Μια εκτεταμένη μυκητίαση μας υποχρέωσε να αναστείλουμε προσωρινά την αγωγή σου. Ο εκνευρισμός από την αναπηρία σου άρχισε να συσσωρεύεται επικίνδυνα. Κατέστρεφες σε δευτερόλεπτα τα μαλακά υποστρώματα. Οι πληγές κατάκλισης ξαναεμφανίστηκαν. Το τρεχοβολητό με τις ρόδες σου δεν ήταν πια χαρούμενο, ήταν ένα ατέλειωτο νευρικό γαύγισμα στα άλλα σκυλιά. Αποφασίσαμε να σε μεταφέρουμε στο κένελ όπου ήταν η πισίνα για εντατικότερη αγωγή. Μετά λίγες μέρες μας κάλεσε η φυσιοθεραπεύτρια. Τα νέα μας πάγωσαν. Δεν μπορούσε να γίνει τίποτα με σένα. Οι βελτιώσεις που βλέπαμε ήταν μηδαμινές σε σχέση με το τι έπρεπε να υπάρχει γα να διατηρούμε ελπίδες. Αποφασίσαμε να σε απαλλάξουμε από μια ζωή που σου είχε γίνει, πια βάρος. Εφυγες γαλήνια μέσα στην αγκαλιά μας. Ησουν καλός σκύλος Στηβ. Τρυφερός σαν γάτα. Δεν θα ξεχάσω πώς σερνόσουν και έβαζες την κεφάλα σου κάτω απ’ τα χέρια μας για να απαιτήσεις χάδια. Δεν θα ξεχάσω πως, ακόμα και μέσα από το φίμωτρο που σου είχαν βάλει στο ιατρείο για να σε μεταφέρουν, προσπαθούσες να μοιράσεις γλυψίματα. Πρέπει να υπήρξες ένας περήφανος, δυνατός σκύλος, Στηβ. Σου άξιζε μια όμορφη ζωή, μια ζωή που σου την έκλεψε κάποιο απρόσεκτο αυτοκίνητο και που, παρά τις προσπάθειές μας δεν καταφέραμε να σου ξαναδώσουμε. Συχώρα μας αγαπημένε μας. Εκεί πάνω που βρίσκεσαι, απαλλαγμένος από το βάρος του σακατεμένου σου κορμιού θα είσαι πιο ευτυχισμένος. Χρειάζεται να πιστέψουμε σ’ αυτό για ν’ αντέξουμε την απώλειά σου. Στο καλό αγαπημένε Στηβ. Θα ζεις για πάντα μέσα στην καρδιά μας.’’ Κική Καραθανάση. ‘’Dear Steve, we found you a few months ago wounded and paralyzed. The surgery did not go well. You would be paralyzed for the rest of your life. A generous offer for wheels and your lust for life made us to decide and fight your problem. At first we were very optimistic. You run around with your wheels and you seemed strong and happy. A few good signs, like your tail wagging and a slight movement in your back legs made us hope for a miracle to happen. We started physiotherapy in a pool and your friends from all over the world were sending money to help with the expenses. All of a sudden everything seemed worse. A long term mycosis made us postpone your therapies. Your frustration from being unable to move your legs made you destroy all the clean sheets that we put you. The sores started to appear again in your body. You no longer enjoyed your walks with the wheels and you started barking at other dogs endlessly. We decided to transfer you to the kennel where the therapies were also made and try an intensive treatment. A few days later the physiotherapist wanted to see us. The news froze our blood. There was nothing more that could be done for you. The improvements that you had shown were not crucial and we should have no hopes of seeing you healthy and happy again. Therefore we decided to release you from a life that has started to become unbearable. You left in peace inside our arms. Steve you were a great dog. Tender and cuddly like a kitten. I will never forget how you crawled and pushed your head under our arms to beg for petting. I will never forget how even wearing a muzzle when we drove you to the vet you were trying to reach us with your tongue and lick our hands. You must had been a proud, strong dog Steve. You deserved a beautiful life, a life that someone has stolen from you due to a reckless driving. Despite our efforts we could not give you that life back. Forgive us sweety. In heavens where you are now, released from any burden that you carried down here you will be much happier. We need to believe that so we can tolerate your loss. Farewell Dear Steve. You will always live in our hearts.’’ Kiki Karathanassi |
| ΒΙΡΓΙΝΙΑ R.I.P. 08-03-2011 ''Βιργινία μας, ήσουν ήδη γριούλα όταν σε βρήκαμε. Υπήρξες τυχερή και άτυχη συγχρόνως. Υπήρξες τυχερή γιατί βρήκες σπίτι. Ηταν όμως στην Αγγλία κι έπρεπε να περιμένεις. Και τότε υπήρξες πάλι τυχερή γιατί βρήκες σπίτι να φιλοξενηθείς με φροντίδα, ζεστασιά και αγάπη. Κι εκεί η τύχη σου τελείωσε. Τα νεφρά και η καρδιά σου σε πρόδωσαν. Δεν έφυγες για την Αγγλία, αγαπημένη μας. Εφυγες για το μεγάλο, χωρίς επιστροφή ταξίδι. Δώσε τα χαιρετίσματά μας στον Νικόλα, στην Αράπω, στο Μαρινάκι μας, σ’ όλα τα αγαπημένα μας πλάσματα που έφυγαν αυτό τον καιρό από κοντά μας. Καλό σου κατευόδιο.'' Κική Καραθανάση ‘’Sweet Virginia. You were already too old when we found you. You’ ve been lucky but unlucky at the same time. You were lucky because you had found a loving home in England but you had to wait. And then you’ ve been lucky again because you found a good foster home with warm and caring people. And your luck ended there. Your kidneys and your heart betrayed you. You did not leave for England sweetheart. You’ ve gone for the long trip with no return. Give greetings from all of us to Nicolas, Arapo and Marina and all the beloved creatures that have also gone. Have a nice trip!’’ Kiki Karathanassi |
| ΜΑΡΙΝΑ R.I.P. 21-01-2011 'Μαρινάκι μας, μας φαίνεται σα να ήταν χτες που σε μαζέψαμε από το διάζωμα της Εθνικής Οδού. Στη αρχή πιστέψαμε ότι το αίμα που έτρεχε από τη μύτη σου οφειλόταν στην ερλύχεια που είχες. Μετά από θεραπείες που δεν απέδιδαν, μια ρινοσκόπηση έβαλε τη σφραγίδα σ’ αυτό που σου συνέβαινε: Καρκίνος στη μύτη. Εξι μήνες ζωή σου έδωσε ο γιατρός. Τον διέψευσες και έζησες τρία χρόνια. Είχες το προνόμιο να τριγυρίζεις ελεύθερη, προνόμιο που σου είχε δοθεί γιατί οι μέρες σου ήταν μετρημένες και θέλαμε να τις ζήσεις όσο γινόταν καλύτερα. Φαινόσουν γερή. Μόνο το αίμα που έσταζε από τη μύτη σου πού και πού μας θύμιζε ότι το θεριό δεν σε είχε ξεχάσει. Τελευταία το αίμα πύκνωσε. Η υγεία σου χειροτέρευε. Αποδείχτηκες αγωνίστρια. Το πάλεψες μέχρι το τέλος. Σήμερα ήρθε η ώρα που κατέθεσες τα όπλα. Η ψυχή σου, απαλλαγμένη από το σακατεμένο σου κορμί νιώθαμε απόψε να τριγυρίζει ανάμεσά μας, στο χώρο που είχε γίνει το σπίτι σου, στα στρωσίδια που είχαν ακόμα το σχήμα του κορμιού σου. Αναπαύσου αγαπημένη μας. Θα ζεις για πάντα στις καρδιές μας. Κική Καραθανάση. ''Sweet Marina, it seems like yesterday that we picked you up from the National Road. At first when we saw the blood running from your nose we thought you had erlichia but after several treatments that did not seem to work, a nose exam revealed us the truth. Nose cancer. The vet gave you 6 months of life. You proved him wrong and you lived for 3 years! You had the privilege to be free at the shelter and run around since your days were few and you had to live in the best way. You seemed strong and lively. Only the blood that dropped from your nose every now and then reminded us of your sickness. Lately the blood was more, your health deteriorated. But you proved to be a true fighter! You fought till the end. But today the time has come and you surrendered. Today we felt your soul, released from the physical pain, floating around the bed you slept, in the blankets that had taken the shape of your sleeping body. Rest in peace sweetheart. You will always live in our hearts!'' Kiki Karathanassi |
| ΑΡΑΠΩ R.I.P. 16/12/2010 'Σε είχαμε συνηθίσει, Αράπω μας, να περπατάς αργά και ήσυχα πιο μακριά από τα άλλα ζώα.. Ήσουν ήδη πολύ μεγάλη όταν σε πρωτογνωρίσαμε, παρατημένη στο Άλσος, με μια αρμαθιά κουτάβια. Ήταν μόλις ξεκινούσαμε τον Φιλοζωικό. Τα κουτάβια χάθηκαν όλα εκτός από ένα, την Κανέλα. Ζούσες μαζί της στην άκρη του Άλσους φροντισμένη από μια σπλαχνική γειτονιά. Ο χαμός της Κανέλας σε τσάκισε. Καθόσουν ατέλειωτες ώρες στη βροχή περιμένοντάς την, μέχρι που, πια, δεν μπορούσες να κουνηθείς. Τότε σε περιμαζέψαμε. Τελευταία, είχες κουφαθεί τελείως. Εμοιαζε λίγο να ζεις στον κόσμο σου, όμως είμαστε σίγουροι πως την αγάπη μας την ένιωθες. Σήμερα ήρθε η ώρα να ταξιδέψεις μακριά μας. Καλό σου κατευόδιο αγαπημένη μας.' Kική Καραθανάση |
| ΝΙΚΟΛΑΣ R.I.P. 02/08/2010 'Γλυκέ μας Νικόλα, ησουν βασανισμένος μα περήφανος. Μας κοίταζες στωικά με τα απόμακρα και μελαγχολικά σου μάτια και δεν ζητούσες ποτέ τίποτα. Απόψε έφυγες από κοντά μας. Έσβησες ήρεμα. Απόδρασες σε κόσμους όπου τίποτα πια δεν θα σε αγγίζει, όπου δεν θα σε τυραννάνε οι κρίσεις, δεν θα σε σακατεύουν οι όλο και μεγαλύτερες δόσεις των φαρμάκων. Αναπαύσου αγαπημένε μας. Στις ψυχές μας θα μείνεις πάντα ζωντανός' Kική Καραθανάση |
| LUIGY R.I.P. 18-04-2011 Δυστυχως ο Λουιτζι εφυγε σημερα απο τη ζωη. Οταν τον βρηκαμε ηταν ηδη σε πολλη ασχημη κατασταση η υγεια του απο το καλαζαρ, με χτυπημενα νεφρα, συκωτι, ματια. Σημερα δεν μπορουσε καν να σταθει στα ποδια του. Θελουμε να ευχαριστησουμε την Κυρια Θωμαϊς Κυριακακη που θελησε να τον υιοθετησει εικονικα κ να τον βοηθησει να κρατηθει στη ζωη, ομως δυστυχως η μοιρα του ηταν αναποφευκτη. Καλο ταξιδι γλυκε μας. Unfortunately Luigy had passed away today. His health was very bad due to kalazar. His kidneys, liver and eyes were totally ruined. We want to thank Mrs Thomais Kyriakaki for her kind gesture to virtually adopt him and give him the chance for a better life. His fate was written. Rest in Peace sweety.. |
| Her virtual parents! |
| His virtual family! |
| Her virtual dad! |
| Gella R.I.P. 31-05-2011 ''Μας άφησες και συ καλή μας Τζέλα. Υπήρξες από τα πιο βασανισμένα ζώα μας. Ησουν καθαρόαιμο κουρτσχάαρ. Αυτό ήταν η κατάρα σου. Κάποιοι αποφάσισαν πως τους ήσουν άχρηστη για κυνήγι, αφού είχες σπάσει το πόδι σου- αυτό το πόδι που σε πόναγε και σε ταλαιπωρούσε από καιρό σε καιρό. Το άφησαν λοιπόν να θρέψει όπως- όπως και εσένα σε έδεσαν με ένα κοντό σκοινί και σε χρησιμοποιούσαν για μηχανή αναπαραγωγής καθαρόαιμων κουταβιών. Ποιος ξέρει πόσα χρόνια να γινότανε αυτό; Όταν σε βρήκαμε είχες- γύρευε πώς- καταφέρει να κόψεις το σκοινί σου και το έσερνες πίσω σου. Ησουν γεμάτη πληγές κατάκλισης καθώς δεν μπορούσες φαίνεται να κινείσαι πολύ. Τα στήθη σου ήταν παραμορφωμένα από τα πολλά κουτάβια που θήλασες. Κάποιοι μαστοί σου είχαν καρκίνο. Πόσα χειρουργεία δεν υπέμεινες καημενούλα μου! Τελευταία είχες καταβληθεί. Κάτι η ανεπάρκεια της καρδιάς σου, κάτι κάποια προβλήματα με το σηκώτι σου, κάτι η προχωρημένη σου ηλικία, σε βάραιναν πολύ. Ησουν ήσυχη και απολάμβανες το προνόμιο να περπατάς στο χώρο μας ελεύθερη. Πολύ σου άρεσε αυτό. Ιδιαίτερα όταν ανακάλυπτες λιχουδιές στα πιάτα των άλλων σκύλων. Ησουν φαγού και λαίμαργη. Γι’ αυτό μας έκανε εντύπωση που κάποια μέρα ξαφνικά έπαψες να τρως. Πιθανά καρδιογενής καχεξία, είπε ο γιατρός. Οι δυνάμεις σου σε εγκατέλειπαν διαρκώς. Όταν η ζωή σου έπαψε πια να έχει ποιότητα σε βοηθήσαμε να ξεγλυστρήσεις ήσυχα από κοντά μας, για να βρεθείς εκεί ψηλά, παρεούλα με όλους τους αγαπημένους μας που χάθηκαν τον τελευταίο καιρό. Στο κλουβί σου από χθες βρίσκονται λίγα τριαντάφυλλα. Σε λίγο αυτά θα μαραθούν, στο κλουβί θα μπούν άλλα σκυλιά που θα ψάχνουν όπως εσύ βοήθεια κι αγάπη, όμως η ανάμνησή σου θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας για πάντα. Γλυκιά και ευγενικιά μας Τζέλα, καλό σου κατευόδιο.'' Κικη Καραθανάση. ‘’Sweet Gella, you left us too… You’ve been one of the most tortured dogs we’ve ever took care of. You were a pure breed kourtshar. That was your only ‘fault’. Some people decided that you were useless since you had broken your leg. That leg that bothered you from time to time. They let it heal without proper cure and they tied you with a short rope and used you as a breed machine of pure breed puppies. Who knows for how many years that happened. When we found you had managed to break loose – God knows how- and you dragged your rope behind you. You were full of wounds from being tied for so long and you could not move properly. Your breasts were deformed from the dozens of puppies you had breast fed. Some of your breasts had cancer. You tolerated so many operations poor girl! Lately you seemed so tired. Your heart deficiency, some liver problems and your old age made you tired and weak. You were so quiet and you enjoyed being free at the shelter. You really loved that. Especially when you discovered ‘treats’ on others dogs’ plates. You were greedy with food, never had enough! That is why it came as a surprise to us when finally one day you stopped eating. The vet said you probably died from heart failure. Your strength was lost every single day. When your life had no quality anymore we helped you ‘slip away’ peacefully so you could fly up there in heaven along with all our beloved dogs who had recently left us as well. Since yesterday there are a few roses in your cage. In a while those will wither and new dogs will get in your place, dogs that also look for love and care like you did. Your memory however will be carved in our hearts forever. Farewell Sweet and kind Gella.’’ Kiki Karathanassi |
| John Haygood, her Virtual Parent |
| Σαββατο 26 Ιουνιου, λιγο μετα τις 12 τα μεσανυχτα. Πισω απο το Γηπεδο της ΑΕΚ σε μια στροφη ενας οδηγος σε χτυπησε ενω προσπαθησες να διασχισεις το δρομο... Ο οδηγος δεν σταματησε καν να δει εαν ειχες χτυπησει.. εσυ ετρεξες στο απεναντι πεζοδρομιο ουρλιαζοντας κ κλαιγοντας.... Περασες μπροστα απο το αυτοκινητο μας.. Σταματησαμε στην ακρη του δρομου κ ηρθαμε να σε βρουμε.. Ειχες σφηνωθει απο τον πανικο σου αναμεσα σε δυο κολωνες.. Το κορμακι σου μια σταλια. Ησουν δεν ησουν 4 -5 μηνων. Απο το στοματακι σου ετρεχε αιμα σε ολο το πεζοδρομιο. Εσυ εκλαιγες κ εδειχνες να πονας.. Δεν μπορουσαμε να καταλαβουμε εαν απλως χτυπησες στο στομα ή ειχες κατι πιο σοβαρο. Σε πηραμε στο αμαξι κ τρεξαμε γρηγορα στο Αττικο Νοσοκομειο να σου παρεχουν τις πρωτες βοηθειες...στο δρομο εκλαιγες συνεχως κ βογγουσες... Τα ματακια σου αρχισαν να κλεινουν... η ανασα σου γινοταν ολο κ πιο αργη...μεχρι που εσταξε αιμα απο την μυτουλα σου κ τελειωσες στα χερια μας... Στο νοσοκομειο απλως διαπιστωσαν το θανατο σου.. Συγγνωμη αγορι μου που δεν σε προλαβαμε.. Συγχωρα μας εμας τους ανθρωπους. Συγχωρα αυτον που αποφασισε οτι μπορεις να ζησεις στο δρομο και σε παρατησε οπως κανουν με χιλιαδες αλλα ζωακια... Ελπιζουμε εκει που πηγες να εισαι ευτυχισμενος , να μην πονας πια.. και να ξερεις μικρε μου Σφηνα οτι μπορει να μην σε γνωρισαμε αλλα θα σε θυμομαστε για μια ζωη... Ειρηνη, Μαρια. Late Saturday night 26th of June. Behind the old Stadium of AEK in Nea Filadelphia a driver hit you while you tried to cross the road... The driver never stopped to check on you.. We were driving at the opposite lane and you passed in front of us.. We stopped in the side to come and find you. ..You were screaming and crying and you had stuck between two columns.. Your body was so small..you were not even 4-5 months old. Blood was coming out of your mouth.. we thought you might have been hurt in the face... You were whining and crying.. We took you in a blanket and drove as fast as we could at the Animal Clinic. In our way to the hospital you seemed calm.. and then your eyes started closing, and your breath became slower.. and then blood dropped from your nose..and you were gone boy..in our arms.. At the clinic they just confirmed your death... Forgive us boy that we didn't make it... Forgive us the people.. Forgive that man that abandoned you in the street and left you live there unprotected, like so many stray dogs are.. We hope where you had gone there is no more pain, that you are happy.. We may not have met you little Sfina but we will remember your face for a lifetime. Irene, Maria |
| Όταν βρέθηκες... - When you were found.. |
| Πως εξελίχθηκες κοντά μας.. - How you became with us... |
| Με τους εικονικούς σου γονείς - With your Virtual Parents |
| Μαργαρίτα - R.I.P. 19-09-2011 ''Βρέθηκες πριν ενάμιση χρόνο, σε απόμακρη και απομονωμένη περιοχή. Ησουν κυνηγόσκυλο, καθαρόαιμο. Πόιντερ. Ο «άνθρωπος» που σε είχε σου φέρθηκε όπως συνήθως φέρονται οι κυνηγοί στα σκυλιά τους. Σε χρησιμοποίησε όσο του έκανες τη δουλειά του και όταν εντοπίστηκε κάποιο πρόβλημα, απλά σε παράτησε να πεθάνεις. Εκεί που σε άφησε δεν υπήρχε τρόπος να βρεις ανθρώπους και φαγητό. Οταν σε βρήκαμε είχες κουρνιάσει σκελετωμένη σε μια λακκούβα και περίμενες το θάνατο. Οι εξετάσεις σου έδειξαν καλαζάρ. Αρχίσαμε θεραπεία. Ο οργανισμός σου, παρά τις κακουχίες αντέδρασε. Έτρωγες σαν τρελή, πήρες βάρος, συνήλθες και έγινες η λαίμαργη Μαργαρίτα μας, που έπρεπε να προσέχουμε τα δάχτυλα μας όταν σου δίναμε το σαλαμάκι με το χάπι σου γιατί από τη λαχτάρα σου μπορούσες και να τα δαγκώσεις. Τις τελευταίες εβδομάδες κάτι δεν πήγαινε καλά. Εσύ, η τόσο φαγού, έπαψες να τρως. Οι εξετάσεις μας έδωσαν γροθιά στο στομάχι. Τα νεφρά σου έπαψαν να λειτουργούν. Μετά πολλές προσπάθειες αποφασίστηκε να σε απαλλάξουμε και να σε βοηθήσουμε να φύγεις ήσυχα. Σήμερα ενώ σου χαϊδεύαμε το κεφάλι τα μάτια σου έσβησαν και πέταξες ελεύθερη μακριά μας. Στο καλό'' Κικη Καραθαναση Margarita R.I.P. 19-09-2011 ''Margarita, you were found a year and a half ago in a desert area. You were a pure breed hunting dog, a pointer! The ‘human’ who owned you had treated you like hunters usually do to their dogs.. He used you for as long as you could offer your ‘services’ and when something came up with your health he just let you die. Where he had abandoned you there was no way for you to find any people or food. When we found you, you were hidden in a ditch skin and bones and waited for your death.. Your blood exams showed kalazar. We started treatment right away. Your organism, despite the suffering, reacted well. You devoured your food and you came around and became the greedy Margarita who would chop off our fingers to get the snacks with your pills. The last few weeks something was not going well. You the greedy dog we all knew would not even stand up to get your treats. Your exams were a punch to our stomach. Your kidneys had totally failed. After many efforts we decided to relief you and help you leave quietly. Today as we stroke your cute head your eyes closed and you flew away from us free.. Farewell Margarita..'' Kiki Karathanassi |
Μας άφησες και συ Ανέστη.
Σε μαζέψαμε μαζί με άλλα 7 σκυλιά, από ένα άπορο συλλέκτη, όταν εκείνος σκοτώθηκε. Μέσα στο κλουβί με την Ασπρούλα,
ήσουν το πιο ήσυχο απ’ τα δυο, αυτό που έπαιρνε ό,τι άφηνε η διεκδικητική φιλενάδα σου.
Είχες καλαζάρ, είχες όμως πάρει τη θεραπεία σου και έδειχνες μια χαρά. Το φουντωτό σου τρίχωμα μας ξεγέλαγε και δε μας
άφηνε να καταλάβουμε ότι έχανες βάρος. Κάποια στιγμή διαπιστώσαμε ότι ήσουν πολύ πεσμένος. Σε πήγαμε στο γιατρό. Ακούσαμε
έκπληκτοι ότι ήσουν κοντά στο τέλος. Προσπαθήσαμε να νιώσεις λίγο περισσότερο την φροντίδα μας, ελπίζαμε να σου
τραινάρουμε τη ζωή για να καταλάβεις την αγάπη μας, να σε κάνουμε έστω και για λίγο να νιώσεις ξεχωριστός. Εσύ όμως
ξεγλίστρησες ήσυχα ήσυχα από κοντά μας, όπως ήσυχα ήσυχα έζησες όλη σου τη ζωή μαζί μας.
Γλυκέ μας Ανέστη στο καλό.
Κική
Sweet Anestis you left us too.
We picked you up with 7 other dogs from a poor old man who got killed. You lived in the same cage with your girlfriend
Asproula. You had kalazar and you had done your treatment. You started becoming stronger and looked healthier, your fur
was all shiny and we thought you were doing so much better.
Suddenly you started losing too much weight, we took you to vet and we were astonished when we heard that you were
close to the end! We tried to save you and take care of you and show you as much love as we could so you can feel special
even at your last moments. But you slipped away quietly and slowly exactly like you lived your whole life.
Dear Anestis rest in peace now..
Kiki
Σε μαζέψαμε μαζί με άλλα 7 σκυλιά, από ένα άπορο συλλέκτη, όταν εκείνος σκοτώθηκε. Μέσα στο κλουβί με την Ασπρούλα,
ήσουν το πιο ήσυχο απ’ τα δυο, αυτό που έπαιρνε ό,τι άφηνε η διεκδικητική φιλενάδα σου.
Είχες καλαζάρ, είχες όμως πάρει τη θεραπεία σου και έδειχνες μια χαρά. Το φουντωτό σου τρίχωμα μας ξεγέλαγε και δε μας
άφηνε να καταλάβουμε ότι έχανες βάρος. Κάποια στιγμή διαπιστώσαμε ότι ήσουν πολύ πεσμένος. Σε πήγαμε στο γιατρό. Ακούσαμε
έκπληκτοι ότι ήσουν κοντά στο τέλος. Προσπαθήσαμε να νιώσεις λίγο περισσότερο την φροντίδα μας, ελπίζαμε να σου
τραινάρουμε τη ζωή για να καταλάβεις την αγάπη μας, να σε κάνουμε έστω και για λίγο να νιώσεις ξεχωριστός. Εσύ όμως
ξεγλίστρησες ήσυχα ήσυχα από κοντά μας, όπως ήσυχα ήσυχα έζησες όλη σου τη ζωή μαζί μας.
Γλυκέ μας Ανέστη στο καλό.
Κική
Sweet Anestis you left us too.
We picked you up with 7 other dogs from a poor old man who got killed. You lived in the same cage with your girlfriend
Asproula. You had kalazar and you had done your treatment. You started becoming stronger and looked healthier, your fur
was all shiny and we thought you were doing so much better.
Suddenly you started losing too much weight, we took you to vet and we were astonished when we heard that you were
close to the end! We tried to save you and take care of you and show you as much love as we could so you can feel special
even at your last moments. But you slipped away quietly and slowly exactly like you lived your whole life.
Dear Anestis rest in peace now..
Kiki
| Anestis R.I.P. 11-10-2011 |
Μένιος R.I.P. 28-10-2011
Ο Μένιος ήταν ένας υπερήλικος σκυλάκος που βρέθηκε πριν απο μερικούς μήνες πεταμένος σε μια χαράδρα. Καταπονημένος απο τα
γηρατειά το μόνο που αναζητούσε ήταν λίγη φροντίδα κ στοργή για όσο καιρό του έμενε.
Η μοίρα όμως του χαμογέλασε πολύ πιο πλατιά απο το να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε μια αλυσίδα καταφυγίου.
Μια γλυκιά εθελόντρια μας τον ερωτεύτηκε κ του πρόσφερε την αγκαλιά της κ το σπιτικό της να ζησει με αγάπη κ θαλπωρή για όσο
διαστημα του απεμεινε.
Εχτές λάβαμε ένα μέιλ οτι ο Μένιος μας έφυγε. Δεν αντεξε η καρδουλα του.
Ομως είμαστε ολοι ανακουφισμενοι που εφυγε σε μια ζεστη κ τρυφερη αγκαλια κ όχι μόνος του σε ενα καταφυγιο.
Ευχαριστουμε ολοι οι εθελοντες του Συλλογου την μαμα του Μαρια για την αγαπη που εδειξε στον παπουλη.
'Είμαι η Μαίρη Νίκα, η μαμά του Μένιου. Με τεράστια οδύνη, σας πληροφορώ ότι το αγγελούδι μας έφυγε χτες το βράδυ ξαφνικά από τη
ζωή. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειές μας, δε στάθηκε δυνατό να σώσουμε τον παππούλη μας. Υπέστη ανακοπή αργά το βράδυ και
ξεψύχησε στα χέρια μας. Τον ενταφιάσαμε οι ίδιοι σήμερα το πρωί σε ιδιωτικό μας χώρο κάτω από μεγάλο πόνο και απίστευτη οδύνη.
Η ήρεμη και γαλήνια μουσουδίτσα λείπει ήδη σε όλους μας, όπως είμαι σίγουρη ότι θα λείψει και σε σας - ποιος μπορούσε να συναντήσει
το Μένιο μας και να μην τον αγαπήσει;
Ελπίζουμε τουλάχιστον να τον ανακουφίσαμε λίγο αυτούς τους τελευταίους μήνες της ζωής του από τα τόσα βάσανα που πέρασε και να
εισέπραξε λίγη έστω - όση πρόλαβε- από την αγάπη και τη θαλπωρή που του άξιζε - και που αξίζει σε όλα τα ζώα.
Αιωνία η μνήμη του. Θα είναι στις καρδιές όλων μας.
Μαρία Νίκα, μαμά Μένιου.
Ο Μένιος ήταν ένας υπερήλικος σκυλάκος που βρέθηκε πριν απο μερικούς μήνες πεταμένος σε μια χαράδρα. Καταπονημένος απο τα
γηρατειά το μόνο που αναζητούσε ήταν λίγη φροντίδα κ στοργή για όσο καιρό του έμενε.
Η μοίρα όμως του χαμογέλασε πολύ πιο πλατιά απο το να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σε μια αλυσίδα καταφυγίου.
Μια γλυκιά εθελόντρια μας τον ερωτεύτηκε κ του πρόσφερε την αγκαλιά της κ το σπιτικό της να ζησει με αγάπη κ θαλπωρή για όσο
διαστημα του απεμεινε.
Εχτές λάβαμε ένα μέιλ οτι ο Μένιος μας έφυγε. Δεν αντεξε η καρδουλα του.
Ομως είμαστε ολοι ανακουφισμενοι που εφυγε σε μια ζεστη κ τρυφερη αγκαλια κ όχι μόνος του σε ενα καταφυγιο.
Ευχαριστουμε ολοι οι εθελοντες του Συλλογου την μαμα του Μαρια για την αγαπη που εδειξε στον παπουλη.
'Είμαι η Μαίρη Νίκα, η μαμά του Μένιου. Με τεράστια οδύνη, σας πληροφορώ ότι το αγγελούδι μας έφυγε χτες το βράδυ ξαφνικά από τη
ζωή. Παρά τις απέλπιδες προσπάθειές μας, δε στάθηκε δυνατό να σώσουμε τον παππούλη μας. Υπέστη ανακοπή αργά το βράδυ και
ξεψύχησε στα χέρια μας. Τον ενταφιάσαμε οι ίδιοι σήμερα το πρωί σε ιδιωτικό μας χώρο κάτω από μεγάλο πόνο και απίστευτη οδύνη.
Η ήρεμη και γαλήνια μουσουδίτσα λείπει ήδη σε όλους μας, όπως είμαι σίγουρη ότι θα λείψει και σε σας - ποιος μπορούσε να συναντήσει
το Μένιο μας και να μην τον αγαπήσει;
Ελπίζουμε τουλάχιστον να τον ανακουφίσαμε λίγο αυτούς τους τελευταίους μήνες της ζωής του από τα τόσα βάσανα που πέρασε και να
εισέπραξε λίγη έστω - όση πρόλαβε- από την αγάπη και τη θαλπωρή που του άξιζε - και που αξίζει σε όλα τα ζώα.
Αιωνία η μνήμη του. Θα είναι στις καρδιές όλων μας.
Μαρία Νίκα, μαμά Μένιου.
| Η μαμά του Μαρία / With his mom Maria |
| Τζέσυ R.I.P. 02-12-2011 Η Τζέσυ ήταν μια μεγαλόσωμη σκυλίτσα, που την ξέραμε από κουτάβι. Είχε την τύχη να έχει άνθρωπο να τη ταίζει και να τη φροντίζει Την είχαμε φιλοξενήσει πολλές φορές στα κλουβιά μας- ερλύχεια, φόλα που τη γλύτωσε, σπασμένος μηρός, όπου έγινε εξωτερική οστεοσύνθεση, ήταν κάποια από τα παθήματά της. Ηταν ζώο μεγαλόσωμο και ήσυχο. Δεν γαύγιζε. Δεν κυνήγαγε αυτοκίνητα. Δεν δάγκωνε. Απλά υπήρχε. Αυτό ήταν το λάθος της. ΥΠΗΡΧΕ. Και έπρεπε να φύγει από τη μέση, με τρόπο φρικτό. Από εκεί πάνω που πήγε, η ψυχούλα της θα απορεί ποιο ήταν το λάθος της, πόυ έφταιξε το μανάρι μου κι έφυγε έτσι, μέσα σε αφρούς και σπασμούς και το δηλητήριο να της ξεσκίζει τα σωθικά. Αχ βρε Τζέσυ μου. Η ψυχή σου από κει πάνω ας μη συγχωρήσει τους ανθρώπους, όπως μεγαλόψυχα κάνετε εσείς τα ζώα. Δεν το αξίζουμε, καλή μου. Στο καλό. Κικη. |
| Kostis R.I.P. 05-02-2012 Κωστή μου, μας έφυγες τόσο ξαφνικά! Σαν νάταν χτες που σε έφερε ένας εθελοντής κοντά μας. Σε είχε βρει σκελετωμένο και πρόσφατα στειρωμένο, με την πληγή σου σε κακό χάλι. Βρέθηκες με ερλύχεια και καλαζάρ. έκανες τις θεραπείες σου, έπαιρνες ανελλιπώς το χαπάκι σου κι ήσουν από τους αγαπημένους, ήσυχους σκύλους που όλοι οι εθελοντές λάτρευαν. Πώς και αποφάσισες να δραπετεύσεις έτσι, από κοντά μας? Πώς και έφυγες τόσο απροειδοποίητα? Αποκοιμήθηκες το βράδυ στο σπιτάκι σου και το πρωί, μόνο το κεφαλάκι σου που έβγαινε αφύσικα από την πόρτα, έδειχνε πως μας είχες εγκαταλείψει. Ομορφος θάνατος Κωστή! Μα τόσο οδυνηρός για όλους εμάς που σε αγαπήσαμε. Δεν μας προετοίμασες καθόλου. Δεν σε χαιδολογήσαμε, δεν σου απαλύναμε τον πόνο, δεν σε αποχαιρετήσαμε. Εφυγες ήσυχα και λεβέντικα. Να είσαι ευτυχισμένος εκεί που πας. Στο καλό αγαπημένε μας. Κική. Dear Kostis, you left us so suddenly! It seems like yesterday when one of our volunteers brought you to us. He had found you skin and bones and recently neutered with a wound in your incision. You had erlichia and leishmania and you started your treatment taking your pills daily. You were one of the most loving and quiet dog at the shelter and every volunteer loved you. How did you decide to ‘escape’ so sudden? How did you leave us without a warning? You fell asleep one night and in the very next morning you were found dead with you head leaning peacefully outside your house. A quiet death Kostis. But so painful for those who have loved you. You haven’t prepared us at all. We did not pet you goodbye. You left calm and proud. Be happy wherever you have gone. Farewell our love. Kiki. |
| Kostis |
| Kostis with his Virtual Mom, Niki |
| R.I.P. 06-02-2012 / Pako- Poisoned. Ήσουν ο αγαπημένος της γειτονιάς σου Πάκο. Κλασικός αλητάκος, είχες το λημέρι σου έξω από ένα καφενείο. Ολοι εκεί σε λάτρευαν. Φρόντιζαν να σου έχουν μεζεδάκια και εσύ ο λάιμαργος δεν έλεγες όχι ποτέ. Δυο τρεις φορές που χρειάστηκε να φιλοξενηθείς για λίγο στο καταφύγιο, για ανάρρωση και οι φίλοι σου ερχόντουσαν να σε δουν. Το τηλεφώνημα έπεσε σαν κεραυνός. «Δηλητηρίασαν τον Πάκο». Τρέξαμε, σου δώσαμε τις πρώτες βοήθειες, σε πήγαμε στο γιατρό. Μάταια. Εφυγες με ρόγχο και σπασμούς και δεν ξέρω καν αν καταλάβαινες το χάδι μας που προσπαθούσε να συντροφέψει την αγωνία σου. Η καρδιά σου, αυτή η γεμάτη αγάπη για τους ανθρώπους καρδιά, σταμάτησε να χτυπά. Και τα μάτια σου καθώς έσβηναν, έμοιαζε να ρωτούν ένα μεγάλο, ένα πελώριο, ΓΙΑΤΙ? Στο καλό Πάκο, Κική |
| Pako |
| R.I.P. 08/08/2012 - Dionysis Λίγο έμεινες κοντά μας, αγόρι μου. Βρέθηκες εγκαταλειμμένος στη μέση του πουθενά. Ο λεβέντης που σε είχε, μπορεί νά'σκασε ένα σωρό λεφτά για να σε αποκτήσει- ήσουν βλέπεις καθαρόαιμο ντόπερμαν- αλλά δεν χαλάλισε τίποτα για να σε κάνει καλά όταν αρρώστησες. Απλά σε πέταξε στην ερημιά για να πεθάνεις. Εκεί σε βρήκαν και σ’ έφεραν κοντά μας. Όμως, ο δρόμος που είχες ήδη πάρει δεν είχε γυρισμό. Σε ταίσαμε, σε χαιδέψαμε, σου γιατροπορέψαμε τις πληγές, αλλά δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε το μοιραίο. Σήμερα, ξεγλύστρησες ειρηνικά μακρυά μας. Έφυγες μέσα στην αγκαλιά και την αγάπη μας. Καλή ξεκούραση Ντιον μου. Στο καλό . Κικη, |
| Dionysis |
| R.I.P. Hanuman (Charlie) 20-01-2012 A most true and faithful heart. My dearest Hanuman (Charlie) has been killed by a big dog. I saw him at the shelter in Filadelfia when I went to see about adopting another little dog (Margie) whom I had seen on line. It was a hard decision but I knew that he had to be adopted too. We arrived home and Hanuman had to go straight to the vet because some veterinary tests were not quite right. His kidneys were not good, but the vet told me that if he was kept on a strict diet he could recover. And he did. He got stronger and more lively every day. His co adoptee, (Margie as was) Parvati, was much the dominant partner in their relationship, and commandeered all the best things for herself. But Hanuman was much more concerned about carrying out what he thought of as his duties as a dog. The first morning I found that instead of sleeping in his basket, he had elected to sleep on the bare boards outside my bedroom door. He thought he needed to guard me. Because Parvati had taken over the best basket anyway, I decided to buy a new luxury basket for Hanuman, which would be outside my door. He knew at once that this was HIS. He was so proud. He also was able to be totally relaxed. The basket placed where he thought he should sleep was a sign to him that he had found a permanent and loving home. Because his health had improved so much I had assumed that he would be with me for many years to come. I know that he felt secure and happy. I believe that his life was full of enjoyment and fun. I am so sorry it was for only 9 months. He did his best to take care of me. I am wretched that I could not protect him from danger, that I could not keep him safe for ever, as he deserved. (The picture is of Hanuman so relaxed and proud in his new basket). Penny. |
| Hanuman |
| Hanuman with his mom and Margie, the day of their adoption |
| R.I.P. Fidel 20-02-2012 Σε ξέραμε χρόνια στους δρόμους της πόλης μας, Φιντέλ. Ησουν ένας αγαθός γίγαντας. Τα τελευταία χρόνια το στέκι σου ήταν στην πλατεία, στο περίπτερο, έξω από το Flocafe. Όταν τα χρόνια σε βάρυναν πολύ, σε μαζέψαμε στο καταφύγιο για να περάσεις προστατευμένος τις τελευταίες μέρες σου. Είχαμε πει πως, όταν πια δεν θα μπορούσες να κουνηθείς καθόλου, θα σε ξεκουράζαμε. Χτες βράδυ, ήρθε η ώρα αυτή. Εφαγες ένα σωρό λιχουδιές, πήρες του κόσμου τα χάδια και γαλήνιος και ευχαριστημένος αποκοιμήθηκες γλυκά γλυκά στην αγκαλιά μας. Νάσαι καλά εκεί που πας καλέ μας Φιντέλ. Στο καλό. Κική. |
| Fidel |